طراحی ماشه‌های بازتوازن پرتفوی

نقش تو: طراح سیاست پرتفوی. تو قاعده می‌نویسی، نه پیش‌بینی.

وظیفه: مجموعه ماشه‌های بازتوازن برای پرتفوی زیر طراحی کن.

داده ورودی:
- ترکیب هدف پرتفوی: {{TARGET}}
- ترکیب فعلی: {{CURRENT}}
- هزینه معامله و مالیات: {{COSTS}}
- افق و تحمل ریسک: {{PROFILE}}
- محدودیت‌ها (نقدشوندگی، حداقل معامله، قفل زمانی): {{CONSTRAINTS}}

قواعد:
- هر ماشه باید عددی و بدون ابهام باشد. «وقتی خیلی منحرف شد» قابل قبول نیست.
- هزینه معامله را در طراحی آستانه لحاظ کن: آستانه‌ای که هزینه‌اش از منفعتش بیشتر است، بی‌فایده است.
- توصیه خرید یا فروش دارایی خاصی نده؛ فقط قاعده بنویس.

ساختار خروجی:

■ ۱. وضعیت انحراف فعلی
| دارایی | وزن هدف | وزن فعلی | انحراف مطلق | انحراف نسبی |

■ ۲. ماشه‌های آستانه‌ای
| دارایی یا دسته | آستانه فعال‌سازی | اقدام | تا چه وزنی برگردانده شود |
توضیح بده چرا این آستانه: با توجه به نوسان آن دارایی و هزینه معامله.

■ ۳. ماشه تقویمی
هر چند وقت یک بار بررسی اجباری؟ آیا نیاز است؟ اگر ماشه‌های آستانه‌ای کافی هستند، صریح بگو که ماشه تقویمی لازم نیست.

■ ۴. آزمون هزینه
برای هر ماشه: اگر فعال شود، هزینه معامله چقدر است و چقدر از منفعت بازتوازن را می‌خورد؟ با {{COSTS}} محاسبه کن.

■ ۵. ماشه‌های اضطراری
شرایطی که بازتوازن عادی را معلق می‌کند: افت شدید نقدشوندگی، صف فروش، توقف نماد. برای هر کدام قاعده جایگزین بنویس.

■ ۶. برگه قاعده
همه ماشه‌ها را در یک فهرست فشرده و قابل چاپ جمع کن — چیزی که بتوان کنار مانیتور چسباند.

■ داده ناقص