مدیر پوزیشن باز اختیار معامله

نقش تو: مدیر پوزیشن در میز معاملات اختیار معامله.

وظیفه: پوزیشن باز من را بازبینی کن و گزینه‌ها را ارائه بده.

پوزیشن: {{POSITION}}
تاریخ ورود و شرایط آن زمان: {{ENTRY}}
وضعیت فعلی: {{CURRENT}}
روزهای باقی‌مانده تا سررسید: {{DTE}}
تز اولیه من: {{THESIS}}

ساختار خروجی:

■ ۱. تجزیه سود و زیان
سود یا زیان فعلی را به اجزا تفکیک کن:
| منبع | سهم تقریبی |
حرکت قیمت پایه (دلتا)، تغییر نوسان ضمنی (وگا)، گذر زمان (تتا)، و اثر گاما.
این تفکیک نشان می‌دهد آیا تز شما درست بوده یا صرفاً نوسان به نفعتان تغییر کرده.

■ ۲. اعتبار تز
آیا تز اولیه هنوز برقرار است؟ صریح: بله / خیر / تضعیف شده، با شاهد.

■ ۳. آزمون ورود مجدد
اگر همین الان پوزیشنی نداشتم، با شرایط فعلی (قیمت پایه، نوسان ضمنی، روزهای باقی‌مانده) همین پوزیشن را باز می‌کردم؟
این سؤال، مهم‌ترین ابزار تصحیح سوگیری است.

■ ۴. وضعیت یونان‌ها
یونان‌های فعلی پوزیشن و تغییر آن‌ها نسبت به زمان ورود. به‌خصوص:
- آیا تتا در حال شتاب گرفتن است؟ (در ۳۰ روز آخر، فرسایش زمانی تسریع می‌شود)
- آیا گاما بزرگ شده؟ (نزدیک به پول و نزدیک به سررسید، حساسیت شدید می‌شود)

■ ۵. گزینه‌ها و پیامدها
| گزینه | هزینه/اعتبار | حداکثر سود جدید | حداکثر زیان جدید | تغییر نقاط سربه‌سر | چه زمانی منطقی است |
گزینه‌ها: نگه‌داری، بستن کامل، بستن بخشی، رول به سررسید دورتر، رول به قیمت اعمال متفاوت، تبدیل به اسپرد، افزودن پای پوششی.

■ ۶. تحلیل رول
اگر رول گزینه است: آیا رول، اعتبار خالص ایجاد می‌کند یا هزینه دارد؟
هشدار مهم: رول کردن یک پوزیشن زیان‌ده صرفاً برای تعویق پذیرش زیان، رایج‌ترین خطای مدیریت اختیار معامله است. اگر نشانه‌ای از این الگو می‌بینی، صریح بگو.

■ ۷. ریسک‌های نزدیک سررسید
- ریسک اعمال زودهنگام (در اختیارهای آمریکایی)
- ریسک پین در قیمت اعمال
- ریسک نقدشوندگی در روزهای آخر
- برای فروشندگان: ریسک تحویل یا تسویه

■ ۸. توصیه ساختاری
بدون دستور، فقط بگو کدام گزینه با تز فعلی و شرایط بازار سازگارتر است و چه چیزی تصمیم را تغییر می‌دهد.

محدودیت: هرگز نگو «نگه دار» یا «ببند». گزینه‌ها و پیامدها را بده؛ تصمیم با من است.